«سبک زندگی ایرانی»، « سبک زندگی اسلامی»، «سبک زندگی غربی» شما کدام یک را انتخاب می‌کنید؟ یا بهتر بگوییم توسط فضای مجازی، محیط و رسانه، حکومت یا خانواده چه سبک زندگی‌ای به ما القا شده‌است؟ شاخص انتخاب یک سبک زندگی خوب چیست؟ حتما شما هم با یک ژست فلسفی پاسخ‌های قانع کننده‌ای را در ذهن‌تان مرور می‌کنید. یا شاید هم هنوز به این سوالات فکر نکرده‌اید. حقیقت اینجاست که اگر فکری به حال خودمان نکنیم دیگران فکری به حال‌مان می‌کنند و شاید روزگارمان را بر باد دهند و اگر خودمان برنامه زندگی‌مان را چیده‌ایم با چه متر و معیاری این چیدمان قابل ارزیابی است؟ آیا ما را به سر منزل مقصود می‌رساند؟ پس حتما دریافته‌اید علم ناقص آدمی نمی‌تواند سعادت دنیوی و ابدی را به ارمغان آورد، مگر آنکه دست آدمی به آب حیات برسد. کتاب نهج‌البلاغه آن هم از نوع جوانانش دقیقا همان چشمه نوری است که پاسخ همه سوالات فوق را تقدیم می‌کند. من از مردمی که جاهلانه زندگی می‌کنند و با گمراهی می‌میرند، به خدا شکایت می کنم! گروهی که از نظر آنها بازار هیچ کالایی مثل قرآنی که درست خوانده و تفسیر می شود، کساد و بی‌رونق نیست و هیچ کالایی هم مثل قرآنی که تحریف می‌شود، گران قیمت و پر متقاضی نمی‌باشد. از دیدگاه آنها چیزی زشت‌تر از کارهای خوب و بهتر از کارهای بد وجود ندارد.