کشور ایران به عنوان بخشی از کمربند کوهزایی آلپ هیمالیا، همواره از لرزه¬خیزی بالایی در طول تاریخ برخوردار بوده است. به طوری که در بخش¬های مختلف آن زلزله‌های مخرب زیادی رخ داده و باعث خسارت¬های مالی و جانی فراوانی در کشور شده است. این پدیده، بازتاب یک رویداد زمین¬شناختی است که به صورت حرکات و ارتعاشات ناگهانی در سطح زمین در اثر شکسته شدن سنگ¬های پوسته زمین و رها شدن انرژی ذخیره شده در سنگ¬ها ایجاد می¬شود. انرژی آزاد شده از کانون زلزله به صورت امواج در همۀ جهات منتشر مي¬شود و باعث تغییر شکل سطح زمین و تخریب ساختمان در سطح شهرها و روستاها می¬شود. این پدیده‌ای طبیعی و تکرار پذیر، در طول زندگی بشر به تناوب¬ زمانی کوتاه و بلندمدت و با شدت زیاد و متوسط رخ داده و در آینده هم اتفاق خواهد افتاد. در هنگام وقوع آن بیشتر مردم علت آن را به خواست و ارادۀ خداوند و به سرنوشت و تقدیر از پیش تعیین شده نسبت می¬دهند؛ بنابراین سعی می¬کنند، به خود را آرامش دهند؛ امّا واقعیت این است که بخش قابل توجهی از خسارت¬های مالی و جانی آن به علت، بی¬توجهی برنامه¬ریزان به زیرساخت¬های آموزشی و عدم آمادگی قبل از وقوع آن است؛ از این رو عواقب ناشی از آن به شیوه عملکرد و پاسخ سیاستگذاران، متخصصان و مجریان بستگی دارد.