وانیل یا ورق قَماری میوه گیاهی از خانواده ثعلب‌ها می‌باشد. این گیاه دارای پایه‌ای رونده بوده و بومی جنگلهای مرطوب قاره آمریکا است. دانه‌های این گیاه را پس از فرآوری تخمیر می‌کنند تا عطر مطبوع آن‌ها بیرون بیاید و عموماً به صورت پودر یافت می‌شود و در بعضی موارد آن را با الکل اتیل و آب مخلوط کرده که به صورت عصاره وانیل به بازار عرضه می‌شود که عموماً حاوی 35٪ الکل می‌باشد. عصاره وانیل ممکن است دارای شکر، شربت ذرت یا پروپیلن گلیکول نیز باشد. معروفترین کاربرد این گیاه در ایران در شیرینی پزی و ساخت بستنی است. سرخپوستان توتوناک سازندگان اولیه وانیل بودند. وانیل پس از زعفران گران‌قیمت‌ترین ادویه است. مزاج وانیل گرم و خشک است و درطب سنتی وانیل را ماده‌ای نشاط آور می‌دانند که با تاثیر روی سیستم عصبی و مغز انسان موجب کاهش ترس و رفع افسردگی می‌شود. از وانیل به‌طور سنتی در درمان درد و زخم معده، سوهاضمه، کاهش وزن، کاهش اضطراب، تنظیم قاعدگی، درمان سینوس و سرفه، تحریک ترشح هورمون‌های مردانه و زنانه، کاهش التهاب ناشی از تشنج و تب استفاده می‌شود. در گذشته وانیل تازه را برای مراقبت از پوست در برابر نور خورشید به کارمی بردند. پوستهٔ وانیل دارای دانه‌های ریز معطری است که در شیرینی پزی و ساخت لوازم آرایشی کاربرد دارد.