آیه 285 و 286 سوره بقره که با عبارت «من الرسول» آغاز می شود به این نام شهرت یافته است. منشا این شهرت روایات فراوانی است که از پیامبر اعظم (صلی الله علیه واله وسلم) و امامان معصوم (علیهم السلام) در فضیلت و قرائت آنها نقل شده است. مجموع این روایات، از عظمت این دو آیه خبر می دهد. براساس این روایات، دو آیه ی آخر بقره، از گنجی در زیر عرش الهی به پیامبر بخشیده شده است. و آن حضرت هر گاه این دو آیه و آیه الکرسی را قرائت می کرد، تبسّم کرده می فرمود: آن دو از گنج الهی زیر عرش است. طبق نقلی از پیامبر، خداوند، دو هزار سال پیش از آفرینش آسمان ها و زمین، کتابی داشته و دو آیه ی آخر بقره را از آن فرود آورده است؛ پس اگر آن دو، سه شب در خانه ای خوانده شود، شیطان به آن نزدیک نمی شود.