کتاب حاضر، با رویکردی تاریخی، پیشینه ‏ای واضح از «مصلحت» در فقه اسلامی از سدة نخست تا عصر حاضر به دست می ‏دهد و با مراجعه مستقیم به نصوص دینی، قرآن و روایت‏ های منقول از امامان(ع) و جست‏ و جو در منابع اصیل فقهی امامیه، مهم ‏ترین کاربردهای مصلحت در احکام فقهی را استخراج و طبقه‏بندی کرده است. مؤلف با در نظر گرفتن نوشته‏ های موجود، کوشیده است مسئله را از نگاه تاریخی و با دسته‏ بندی جدید ارائه کند و به هیچ وجه در صدد نظریه ‏پردازی و جمع ‏آوری کامل کاربردهای مصلحت در فروع فقهی نبوده است. این کتاب در چهار بخش تنظیم شده است: کلیات؛ پیشینه تاریخی حجیت مصلحت در فقه اهل‏سنت؛ پیشینه تاریخی حجیت مصلحت در فقه امامیه؛ کاربرد مصلحت در فقه امامیه.