خانواده قدیمی ترین و مهم ترین گروه اجتماعی، واحد بنیادین جامعه وکانون اصلی رشد و تعالی انسان است. زن و مرد بر اساس قواعد حقوقی و با رعایت احکام اخلاقی، این نهاد را تشکیل می دهند، از روی مودت و رحمت در این کانون آرامش می گیرند، نسل فردا و آینده سازان در این محیط زاده می شوند و توسط پدر ومادر با همکاری دولت و جامعه پرورش می یابند. عقیده، آرمان، اخلاق، تربیت و حقوق در کنار هم و به صورت هم عرض و هم زمان این مجموعه را سامان می دهند، از قداست آن پاسداری می کنند ودر استواری روابط خانوادگی تلاش می نمایند. امروز برخی دیدگاه ها بر حق انتخاب زن و یا مرد در نوع روابط جنسی و آزادی آن تأکید می ورزند، این دیدگاه ها خانواده را در حد یک نهاد عرفی و قراردادی تنزل می دهند. نتیجه قدم نهادن در این گونه دیدگاه ها آزادی روابط جنسی، مشروعیت همخانگی، همجنس بازی و روسپیگری خواهد بود. با توجه به این آزادی است که گفته شده است لیبرال های امروزی خانواده را «ارتجاعی» می دانند. دلیل ن نیز روشن است؛ زیرا خانواده با بسیاری از این آزادی ها در تنافی است. همچنین در برخی از نظریه های دولت اظهار شده است که «دولت رفاه» از دو فلسفه مرتبط با هم حاصل شده است: اشتراکی گری و مساوات طلبی که با سنت و سلامت خانواده به طور کامل بیگانه اند؛ به عبارت ساده تر، جوهر، منطق و حاصل کار دولت رفاه، تهاجم و تسخیر همه زندگی خصوصی به دست دولت است. ...