جریان تفسیری قرآن‌گرا رویکردی است که روش تفسیری خود را در تمرکز و تأکید بر دلالت‌های قرآنی و تدبر در خود قرآن تعریف کرده است. این جریان با دو شاخه کلی اعتدالی و افراطی قابل تحقیق و بررسی است. از منظر روش تفسیر اجتهادی می توان با تکیه بر اصول نظری و عملی چندی، به رویکردی اعتدالی در تفسیر با عنوان تفسیر اجتهادی قرآن­گرا تکیه کرد که ضمن عنایت به دغدغه های قرآن­گرایان، افراط و تفریط­های آنان را شناسایی کرده و نسبت به مبانی و روش تفسیری ایشان ارزشیابی نمود. از این رویکرد با تعبیر قرآن‌محوری در برابر رویکرد قرآن‌باوری از یک سو و قرآن‌بسندگی از سوی دیگر یاد می­شود. در اثر حاضر ضمن بررسی های جریان شناختی، بر پایه معیارها و اصول تفسیر اجتهادی و با لحاظ دغدغه های قرآن­گرایانه، شاخه افراطی این جریان با رویکردهای متنوع در میان فریقین، از سه منظر مبنایی و روشی و غایی مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.