همه از یک ریشه‌ایم و جلوه‌ای از حق تعالی. هر چه هست اوست و جلوه هم اوست. در این جلوه‌گاه هستی، با آدمیانی با گِلی واحد، اختلافات بر سر چیست؟ روابط انسانی چگونه است و چگونه باید باشد؟ چه تلاشی در جهت چگونه باید شدن‌شان صورت گرفته؟ در زمانه‌ای که برداشت‌های معرفت شناسانه نظری و متدیک علم اقتصاد بر علوم اجتماعی و روابط انسانی فارغ از هر نژاد و دین و ملیتی سایه افکنده، دغدغۀ امام موسی صدر، تبیین مبنای روابط انسانی، تقریب افراد و تعامل آن‌ها با یکدیگر جهت تکامل‌شان و از همین مدخل تکامل جوامع بشری بوده‌است. ایشان در پی این مسئله که، روابط انسانی باید بر کدام پایه قرار داشته باشد و چگونه شکل بگیرد، از واژۀ «برادری» استفاده می‌کند و از چهار نوع برادری نام می‌برد که می‌تواند مبنای روابط اجتماعی قرار گیرد؛ برادری انسانی، برادری خداباوران، برادری اسلامی و برادری ملی. این کتاب در 4 فصل به توضیح هر یک ازانواع برادری می‌پردازد و استدلال می‌کند که وجود آن‌ها چگونه می‌تواند روابط انسان‌ها را تقویت کرده و موجب افزایش همکاری و تعامل میان‌شان شده و عاملی باشد برای شکست دشمن. منبع: انتشارات بین الملل