در مقدمه ی این کتاب می خوانیم: «کتـاب ...و اینـک آخـرالزمـان بیش از همـه تاریخ خوانی و واکاوی هایش دو نکته را مد نظر داشته است: نخست اینکه سینمای غرب یک سینمای کاملا ایدئولوژیک بوده و تمامی ابعاد ایدئولوژی خود را ترجمان تصویری کرده و بر پرده سینماها برده است. و دوم اینکه ما به عنوان ملتی دارای والاترین و پوینده ترین ایدئولوژی می توانیم و باید این ایدئولوژی و تفکرات و ارزش هایش را در لابه لای تصاویر سینما بگنجانیم و گرنه تسلیم ایدئولوژی رقیبی شده ایم که قرن هاست برای نابودی و اضمحلال ما برنامه ریزی کرده است. در این کتاب سعی شده نشان داده شود که آنها چگونه ایدئولوژی خود را تصویری کردند. اینکه چگـونـه مـی تـوان ایـدئـولـوژی رهـایـی بخـش و عدالت طلبانـه اسلام را به سکانس هـا و پلان های سینمـا آورد، حتمـا بـه کتاب ها و مقـالات و پژوهش های دقیق تـر و عمیق تری نیـاز دارد که اساسا در محدوده این کتاب نمی گنجـد. قطعا مفاهیم و ارزش های والای اسلام در قالب تصویر نمی گنجد، اما اگر بتوان فقط سایه ای کم رنگ را هم از آنها نمایاند، خود نیل به هدف است.»