طبق اعتقاد شیعه تردیدی نیست که پذیرش صلح از سوی امام حسن علیه‌السلام اقدامی هوشمندانه و برخاسته از خرد سیاسی ایشان بوده است، اما سخن اینجاست که چه اتفاقی افتاد تا حجت خدا که وظیفه دارد جامعه را از ولایت طاغوت خارج کند، با طاغی‌ای چون معاویه صلح و حکومت را به وی واگذار کند؟ چه عواملی سبب شد تا امام مجبور به چنین نرمش قهرمانانه‌ای شوند؟ مگر خود امام معاویه را به طاعت و تبعیت از خوش فرا نخوانده بود و مگر خود امام برای مقابله با او لشکر فراهم نکرده بود؟ چرا در انتهای ماجرا، امام از رویارویی مسلحانه با معاویه صرف نظر کردند؟ «پس از چهل سال» گزارشی است مستند از زمینه های اجتماعی و سیاسی صلح امام حسن در ابتدای سال 41 هجری. از ویژگی‌های این کتاب آن است که نگارش آن تلفیقی از نثر گزارشی و ادبی است. آنجا که تاریخ مستند گزارش می‌شود از نثری روان استفاده شده و آنجا که به تحلیل می‌پردازد با قلمی ادبی، مخاطب را با متن کتاب درگیر می‌سازد. درواقع در نگارش «پس از چهل سال» تاحدودی از سبک نگارشی کتاب «فتح خون» شهید آوینی الهام گرفته شده، و متن های تحلیلی از زبان راوی روایت‌گری شده است. از دیگر خصوصیات «پس از چهل سال»، شخصیت شناسی افرادی است که قبل و بعد از صلح امام نقشی آفریده‌اند و شخصیت هرکدامشان، بیان‌گر یک جریان فکری و سیاسی در فتنه های امروز است. ...