در واپسین ساعتهای عصر جمعه، دعای سمات، زمزمه عاشقانی است که با مولای خود، حضرت ولی عصر(عج) به نجوا می نشینند و دردِ فراق را با این نغمه آسمانی التیام می بخشند. این دعا در نزد عالمان و سالکان، بسیار پر اهمیت بوده و هست و بیشتر علمای سلف بر آن مواظبت می کردند؛ از همین رو، شرح های متفاوتی نیز بر آن نوشته اند. اما ویژگی شرح حاضر در آن است: اولا: به خامه فقیه متبحر و صاحب رساله نوشته شده ثانیاً: همه دعا را از جنبه های مختلف علمی و عرفانی با استناد به روایات اهل بیت عصمت و طهارت شرح کرده است.