رویکردی علم شناسانه در بررسی و مقایسه علم فقه و علم اخلاق اسلامی می باشد که بررسی تفصیلی و تطبیقی عناصر دانشی فقه و اخلاق را در کانون توجه و محور پژوهش، قرار داده است. در این رویکرد، این دو علم با نگاهی بیرونی بررسی شده اند که در خلال آن، نگاهی کلان و تعقلی به مجموعه این دو علم انداخته شده و مسایلی درباره مفاهیم، گزاره ها، مبانی، منابع، روش و هدف آن ها، مطرح گردیده است. مراد از فقه و اخلاق در این پژوهش، دانش های فقه و اخلاق است که با رویه ای توصیفی ـ تحلیلی، مورد توجه قرار گرفته اند. به اعتقاد نگارنده، فقه و اخلاق دو حوزه مستقل از یکدیگرند و گفتمان هر یک، جدای از گفتمان دیگری است؛ اگرچه میان آن ها تشابهات و تعاملات فراوانی هم وجود دارد. عناوین اصلی کتاب عبارتند از: فصل اول : گزاره های فقهی و اخلاقی فصل دوم: مبانی فقه و اخلاق فصل سوم: منابع فقه و اخلاق فصل چهارم: روش های فقه و اخلاق فصل پنجم: اهداف فقه و اخلاق فصل ششم: جایگاه فقه و اخلاق فصل هفتم: تعاملات فقه و اخلاق