نگارگری عاشقانه این نگارگری زیبا که بخشی از یک اثر خطی جامع به نام خمسه است، روایتی ظریف از داستان عشق آتشین خسرو پرویز، پادشاه ساسانی ایران، و شیرین، بانوی دل‌نشین ارمنی‌تبار را به تصویر می‌کشد. این قطعه هنری که از سوی استادان خوش‌نویس و نگارگر بزرگ قرن دوازدهم میلادی، نزاری، الهام گرفته شده است، لحظه‌ای از ملاقات عاشقانه این دو معشوق را در فضایی رویایی و شبانه به نمایش می‌گذارد و نمادی از اوج هنر داستان‌پردازی در ادبیات کلاسیک ایرانی است. در این صحنه، خسرو و شیرین در فضایی شبانه و آرام نشسته‌اند که آسمان آبی تیره آن با ستارگانی درخشان که با نقره‌ای که امروز کمی تغییر رنگ داده است، تزئین شده است. شیرین با وقار و زیبایی، انار و انجیر، نمادهایی از باروری و برکت، را برای خسرو تعارف می‌کند، در حالی که خدمتکاران در حال آوردن میوه‌های بیشتر و جام‌های شراب هستند. این جزئیات ظریف، فضای سرشار از محبت و تفنن را در دل شب برای بیننده ترسیم می‌کند. در گوشه پایین تصویر، موسیقی‌دان نوازنده‌ای با ساز تنبور، که سازی کوبه‌ای و بلندگردن است، در کنار اسب سیاه شیرین مشغول نواختن است. صدای این ساز در این فضای ساکت، بر جذابیت و عمق احساسی صحنه می‌افزاید و گویی موسیقی، روایت این داستان عاشقانه را تکمیل می‌کند. ...