صفحه‌ای از گلستان این نگاره‌ی خطاطی شده، بخشی نفیس از مجموعه کلمات سعدی شیرازی، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ادب فارسی است که در قرن هجدهم میلادی به قلم آمده است. قطعه‌ی حاضر، نمونه‌ای درخشان از هنر خوشنویسی ایرانی است که با استفاده از مرکب، رنگ‌های روغنی مات و طلای خالص بر بستر کاغذ خلق شده است. ترکیب‌بندی ظریف و تراکم کلمات در این صفحه، نشان‌دهنده‌ی دقت نظر و مهارت بالای استاد در انتقال معانی عمیق ادبی از طریق شکل و سیالیت خط است. مبدع این اثر ارزشمند، عبدالمجید طالب‌قانی، خوشنویس نامی ایرانی است که زادگاهش در طالقان و زندگی هنری‌اش در شهر اصفهان، مرکز هنر و فرهنگ آن دوران بوده است. فعالیت‌های هنری او در بازه‌ی زمانی ۱۷۳۷ تا ۱۷۷۱ میلادی صورت گرفته و این اثر، گواهی بر سبک منحصر‌به‌فرد و تسلط او بر فنون کلاسیک خوشنویسی در عصر صفوی و پس از آن است. استفاده از طلا در کتیبه‌ها و حاشیه‌های این صفحه، به آن جلوه‌ای روحانی و اشرافی بخشیده که با محتوای اخلاقی و عرفانی متون سعدی همخوانی کامل دارد. این اثر نه تنها به عنوان یک متن ادبی، بلکه به مثابه یک قطعه‌ی هنری مستقل مورد توجه علاقه‌مندان به میراث مکتوب ایران قرار گرفته است. تداوم حفظ کیفیت رنگ‌ها و درخشش طلای به کار رفته در طول گذشت قرن‌ها، نشان‌دهنده‌ی کیفیت بالای مواد اولیه و مهارت استادکار در فرآیند خلق این نگاره است. ...