نگارگری شاهنامه این نگارگری باشکوه، صحنه‌ای حماسی از داستان‌های حماسی شاهنامه فردوسی را به تصویر می‌کشد که در آن منوچهر، پسر نوه‌ی فریدون، در پی تیر، قاتل پدرش، به شکار می‌رود. این صحنه نمادی از تحقق عدالت و انتقام‌جویی در برابر ظلمت است که پس از نسل‌ها به درستی و پاکی بازگشته است. در این اثر، منوچهر بر اسب سوار است و با عزمی راسخ به دنبال تیر می‌رود تا خون بی‌گناهانه‌ی پدرش، ایرج، را از دل تیره بستاند و نام و ننگ خاندان پادشاهی را بازیابد. این قطعه از یک نسخه خطی نفیس به قلم نستعلیق و با تزئینات طلایی است که احتمالاً در دوران صفویه در مناطق اصفهان یا قزوین خلق شده است. ترکیب‌بندی اثر، با استفاده از رنگ‌های غنی و تزئینات مرزهای طلایی، جلوه‌ای روحانی و افسانه‌ای به تصویر بخشیده است. هنرمند ناشناس این اثر، با مهارت فراوان، لحظه‌ی اوج تعقیب و گریز را با دقتی ظریف ثبت کرده و حس حرکت و هیجان را در میان خطوط و رنگ‌ها جاری ساخته است. این برگ از شاهنامه، بخشی از مجموعه‌ای بزرگ از داستان‌های پادشاهان ایران باستان است که روایتگر دوران‌های آغازین و سرنوشت‌ساز خاندان فریدون و رستم است. بازسازی و تکمیل این نسخه در دوران بعدی، نشان‌دهنده‌ی اهمیت و تداوم علاقه‌مندی هنرمندان و علاقه‌مندان به این اثر ماندگار است. ...