قصه از این قراره که: یه روز رستم پهلوان به همراه اسبش رَخش، زیر درخت بلوط کهنسالی دراز کشیده بود و چرت می‌زد. رخش که راه طولانی رو اومده بود، از خواب بیدار می‌شه و می‌بینه که تشنه‌شه. پا میشه و آهسته و طوری که رستم رو از خواب بیدار نکنه می‌ره لب رودخونه تا آب بخوره. چند دقیقه بعد رستم بیدار می‌شه و می‌بینه که اسب عزیزش کنارش نیست. پا می‌شه و می‌ره تا ببینه رخش کجا رفته. رد پاش رو می‌گیره و می‌ره تا می‌رسه به جنگل مرموزی که صحبتای خوبی درباره‌ش نشنیده. دلش رو می‌زنه به دریا و وارد جنگل می‌شه. کمی اطراف رو نگاه می‌کنه که از دور توجهش به چیزی که داره بین بوته‌ها تکون می‌خوره جلب می‌شه. با احتیاط می‌ره سمتش و می‌بینه که بله... یه پرنده اونجا نشسته که منقارش با ریسمانی محکم بسته شده. رستم با نگرانی و تعجب به اون پرنده نگاه می‌کنه. ادامه دارد...