اسلام به عنوان مکتبی آسمانی که هدف خود را سعادت انسان بیان می کند، زیربنای ایجاد یک جامعه ی مطلوب و سعادتمندی انسان را اعتقاد صحیح، و عمل درست بر طبق آن اعتقاد می داند. از همین رو در آموزه های خود اصول اعتقادی خاصی را ارائه می کند که بر پیروان این مکتب آسمانی لازم است تا پس از تحقیق لازم به آن اصول اعتقادی باور و ایمان داشته باشند، و همچنین فروعات عملی خاصی را بیان نموده است که بر هر شخص مسلمانی واجب است، که رفتار خود در حوزه ی فردی و اجتماعی را بر طبق آن فروع تنظیم نماید. به بیان دیگر، اسلام تنها اعتقاد صحیح را کارساز نمی داند، بلکه مردم در مرحله ی عمل و رفتار نیز باید راه درست را از نادرست بازشناسند و به خوبی ها عمل کنند و از بدی ها بپرهیزند. در هر صورت آن قسمتی که عهده دار بخش عملی دین است، فقه یا احکام نام دارد، که در حقیقت مجموعه ای از قوانین عملی اسلام است، که از وحی الهی (قرآن و روایات) سرچشمه گرفته اند، و با بیان معصومان علیه السلام تفسیر و تبیین شده اند. ما معتقدیم خدای متعال با وضع این قوانین عملی دین، خواسته است تا دنیا و آخرت بشر را تامین کند و زندگی امن و آرامی را برای او به ارمغان بیاورد؛