جملاتی از کتاب مغازه جادویی اثر جیمز آر دوتی انتشارات شیرمحمدی: ای کاش با احتیاط بیش‌تری گوش می‌دادم. ای کاش در سن دوازده سالگی یاد می‌گرفتم زندگی‌ام را با یک قلب باز هدایت کنم، هم برای دیگران و هم برای جهان. از چه دردهایی پیشگیری می‌کردم؟ درس های زندگی‌ام چقدر متفاوت تر می‌شدند؟ چه روابطی به ثمر می‌نشستند که در نهایت از هم پاشیدند؟ آیا همسر بهتری می‌شدم؟ پدر بهتری می‌شدم؟ پزشک بهتری می‌شدم؟ آیا بازهم با عجله وارد نیمه‌ی اول زندگی‌ام می‌شدم تا حقم را بگیرم؟ آیا انتخاب‌هایم متفاوت‌تر می‌شدند؟ گفتنش سخت است. من باور دارم ما چیزی را یاد می‌گیریم که بنا است یاد بگیریم و انگار سرنوشت به شکلی نوشته شده که بعضی‌ها همه چیز را به سختی یاد بگیرند. ذهن انسان قدرتمند است، ولی اگر قلبمان گشوده باشد، آنچه می‌خواهیم به دست آوریم را به ما می‌دهد. اگر کسی از درد و رنج خود درس بگیرد، تجربه‌ی درد یک موهبت است. سالن های زیبایی، رستوران‌های گران قیمت، خودروهای لوکس و لوازم الکترونیکی پیشرفته‌ی جدید… تمامی این‌ها چیزی است که بیشتر ما به دنبال آن هستیم، چیزی که اغلب به دنبال آن دویده و مشغول به تلاش برای داشتن آن هستیم. ...