پیازچه (همچنین به عنوان پیاز بهاره یا سیبی شناخته می شود) سبزیجاتی هستند که از گونه های مختلف در جنس آلیوم به دست می آیند. پیازچه طعم ملایم تری نسبت به اکثر پیازها دارد. بستگان نزدیک آنها شامل سیر، موسیر، تره، پیازچه و پیاز چینی است. این برگ ها به عنوان سبزی استفاده می شود; آنها را به صورت خام یا پخته می خورند. ویژگی های ظاهری پیازچه: پیازچه ها گیاهانی چند ساله هستند که برگ های لوله ای شکل و سبز تیره ای را تشکیل می دهند که در زیر زمین به پیازهای سفید تبدیل می شوند، علیرغم اینکه پیازهای “بدون پیاز” در نظر گرفته می شوند. ارتفاع برگها به 3 فوت می رسد اما معمولاً زمانی برداشت می شوند که ارتفاع آنها حدود یک فوت باشد. هم ساقه و هم پیاز به خاطر طعم روشن و در عین حال ملایم پیاز ارزشمند هستند و معمولا به صورت خام خورده می شوند. پیازچه سرعت رشد بالایی دارد و 60 تا 80 روز پس از کاشت آماده برداشت است. آنها معمولاً در بهار کاشته می شوند. اگر حیوانات خانگی دارید، توجه داشته باشید که پیازچه می تواند برای آنها سمی باشد.