چریش (نام علمی: Azadirachta indica) که با نام “نِيم” نیز شناخته می‌شود، درختی همیشه سبز از خانواده‌ی مَهاگونی (Meliaceae) است. این درخت بومی شبه قاره هند و مناطق گرمسیری آسیا است و به دلیل خواص دارویی و حشره‌کشی‌اش، در سراسر جهان شناخته شده و کشت می‌شود. چریش درختی سریع‌الرشد است و می‌تواند به ارتفاع 15 تا 20 متر برسد. تمامی قسمت‌های این درخت، از جمله برگ، دانه، پوست و ریشه، دارای ترکیبات فعال زیستی هستند که در طب سنتی و کشاورزی کاربرد دارند. درخت چریش قرن‌هاست که در طب آیورودا (طب سنتی هند) برای درمان بیماری‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. عصاره‌ی چریش دارای خواص ضد التهابی، ضد باکتریایی، ضد قارچی، ضد ویروسی و ضد انگلی است. همچنین، از روغن چریش به عنوان یک حشره‌کش طبیعی و بی‌خطر برای انسان و محیط زیست استفاده می‌شود. ویژگی‌های ظاهری چریش درخت چریش دارای تنه‌ای راست و استوانه‌ای با پوست خاکستری مایل به قهوه‌ای است. پوست درخت دارای شکاف‌های طولی و عرضی است. برگ‌های چریش مرکب شانه‌ای با برگچه‌های کوچک و دندانه‌دار هستند. برگ‌ها به رنگ سبز تیره و براق هستند و در فصل پاییز زرد می‌شوند و می‌ریزند. گل‌های چریش کوچک، سفید و معطر هستند و در خوشه‌های آویخته ظاهر می‌شوند. میوه‌های چریش بیضی شکل و به رنگ سبز هستند که پس از رسیدن به رنگ زرد یا نارنجی در می‌آیند. هر میوه حاوی یک دانه است.