کَوَر آویز با نام های علمی Capparis coriacea و کاپاریس گوشتی، درختچه ای دارویی است که بیشتر در مناطق گرم و خشک می روید. این گیاه از خانواده Capparaceae بوده و در فارسی با نام های دیگری مانند گور گوشتی و خیار کبر نیز شناخته می شود. کور آویز معمولاً به صورت درختچه ای دیده می شود که به طور واژگون روی صخره ها یا لبه ی پرتگاه ها رشد می کند. برگ های آن ضخیم و گوشتی تر از گونه های دیگر کاپاریس است. این گیاه بومی مناطق جنوبی ایران (هرمزگان، کرمان، سیستان و بلوچستان) و همچنین مناطق گرمسری مدیترانه، غرب و مرکز آسیا است. گیاه کَوَر آویز به دلیل داشتن خواص دارویی مورد استفاده قرار می گیرد. ویژگی های ظاهری کور گوشتی (گیاه کور آویز) کور گوشتی، کَوَر آویز، یا کاپاریس گوشتی، درختچه ای است که روی سطح زمین یا واژگون روی صخره ها و لبه پرتگاه ها می روید. برگ های آن ضخیم تر، پرآب تر و گوشتی تر نسبت به گونه ی Capparis spinosa است. برگ ها ساده، از نظر اندازه متنوع، دم برگ دار، با بافتی ضخیم یا نازک، عاری از دندانه و به رنگ سبز روشن هستند و دارای دو زائده خارمانند (استیپول) در محل اتصال دم برگ به ساقه است. ساقه ها ساده یا منشعب، بدون کرک یا پوشیده از کرک های نرم، به طول 1 تا 1.5 متر هستند. گل ها درشت، منفرد و محوری، به رنگ سفید، بنفش و صورتی هستند و دارای تعداد زیادی پرچم دراز هستند که ظاهری زیبا و معطر به گل می دهد. ...