مقاله‌ی لارا مالوی با عنوان «لذت بصری و سینمای روایی» نقطه‌ی عطفی در تاریخ نقد فمینیستی فیلم بود. مالوی با وارد کردن نظریات نو و از آن جمله روانکاوی لکانی در این مقاله روحی تازه در کالبد نقد فمینیستی دمید. با پیروی از الگوی مالوی، دیگر نظریه ‏پردازان فمینیست فیلم و از آن جمله ترزا دو‌لارتیس، کایا سیلورمن و باربارا کرید با بهره‏ گیری از طیف وسیعی از آرای متفکران از مارکس، فروید و دوبووار گرفته تا لکان، بارت، فوکو و کریستوا نظریات بدیعی را در زمینه‌ی نقد فمینیستی فیلم ارایه دادند. کتاب حاضر مشتمل بر شش فصل است که در خلال این فصول نظریه‌های متفکران برجسته در حوزه‌ی نقد و به‌خصوص نقد فمینیستی فیلم ارایه می‌شود. این متفکران آرای خود را با بحث بر روی فیلم‌های مختلف از سراسر جهان مطرح می‌کنند؛ از هالیوود (بیگانه، غریزه‌ی اصلی،...) گرفته تا سینمای موج نوی فرانسه و آلمان (ترس خوره‌ی روح است، ...) و از سینمای معاصر چین گرفته تا سینمای بعد از انقلاب ایران (زیر درختان زیتون).