چیق» وسیله ای بافته شده از نی می باشد که برای حصار سیاه چادرها و زیستگاه های عشایری مورد استفاده قرار می گیرد. مسکن عشایر «آلاچیق» نام دارد. به قسمت فوقانی یا سقف آن «آلا» می گویند که از موی بز بافته می شود و به آن سیاه چادر می گویند و دیواره آن «چیق» نام دارد. در اصطلاح محلی به آن «چیت» یا «چیخ» نیز گفته می شود. دست بافته ای شبیه حصیر است با این تفاوت که بر خلاف حصیر بافی که بدون طرح و نقش است در آن از نقوش سنتی و متنوعی استفاده می شود. استفاده از این مواد ، چیق را به عایقی برای گرما ، سرما ، خاک و باد تبدیل می کند. در هنگام بارندگی و سرما ، رطوبت حجم نی ها را زیاد کرده و باعث می شود که نی ها بهم بچسبند و در نتیجه از ورود سرما یا باران جلوگیری می کند. در هنگام گرما نیز نی ها کاهش حجم پیدا کرده و راه را برای جریان هوا باز می گذارند. موی بز نیز با داشتن لایه ای چربی ، باعث عدم ریزش باران به داخل می گردد. ضمن آن که دارای سایه غلیظی بوده و سایه بان خوبی نیز به شمار می رود.