در کتاب همه نوکرها نویسنده سعی کرده حتی الامکان این نوشتار مستند باشد و با حقایق و وقایع تاریخی نهضت سیدالشهدا علیه السلام تضاد نداشته باشد, اما برای بیان سیر داستانی بعضا از قوه خیال هم بهره گرفته, یا اینکه در یک مورد, ماجرایی را زودتر از زمان واقعی اش در منابع تاریخی, آورده است. در این نوشتار سخنانی را که به سالار شهیدان نسبت داده, بر اساس مستندات, حدسیات و تخیلات و به زبان خودمانی و محاوره است. این داستان, که حاصل مطالعه و عاشورا پژوهی است روایتی با بیان و نگاه امنیتی است که درباره فرار و ریزش نیروها و نهایتا چگونه جمع شدن هفتاد و دو تن یار باوفای اباعبدالله الحسین علیه السلام از زبان یکی از یاران ایشان است که بالاخره راوی داستان دستخوش بی وفایی شده و … در بخشی از کتاب همه نوکرها می خوانیم: مثل اینکه قرار نبود ما از منطقه «ثعلبیه» چندان هم بی دردسر عبور کنیم. از ثعلبیه به بعد، وجب به وجبش دردسر بود و پیچیدگی های خودش را داشت. ...