کتاب جزیره گمشده من نوشته مظفر سالاری، از جمله رمان‌های رضوی معاصر است که در قالب روایتی عاشقانه، اجتماعی و معنوی، زندگی امروزی را با داستانی از گذشته‌ای دور گره می‌زند. نویسنده با بهره‌گیری از عناصر واقع‌گرایانه، فضایی معنوی، و نگاهی انسانی به مقوله توسل و کرامت، توانسته داستانی پرکشش خلق کند که دل مخاطب را در میان امواج ماجراهای زندگی و ایمان به تلاطم می‌اندازد. این اثر، تصویری از امید، توبه، و دگرگونی در سایه عنایات امام رضا (ع) ارائه می‌دهد. رمان در دو خط زمانی موازی روایت می‌شود: در زمان حال، دختری آرام و پاک‌سرشت، با روحی شبیه دریا، به دنبال آرامش خانواده و اطرافیان است. در مقابل، مردی که پس از ازدواج با دختری با روابط آزاد، گرفتار آشفتگی و تنهایی شده، وارد زندگی این دختر می‌شود. در پی یک اتفاق، کتابی قدیمی که مادربزرگ از سفر مشهد با خود آورده بود، مسیر این دو نفر را به داستانی از گذشته پیوند می‌زند. در دل آن کتاب، ماجرای زندگی یک مرد ایرانی اهل اهواز و یک دختر هندی روایت می‌شود که در جزیره‌ای ناشناخته، سال‌ها تنها زندگی کرده‌اند. گره‌های این زندگی، با توسل به امام رضا (ع) گشوده می‌شود؛ کرامت‌هایی که نه‌تنها شخصیت‌ها را، بلکه خواننده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. جزیره گمشده من روایتی لطیف، آرام، و امیدبخش از آمیختگی عشق و ایمان در دنیای معاصر است. ...