این کتاب، جلد سوم از مجموعۀ سه‌جلدی «گروه موسیقی پشه‌بند» است و داستان گروهی از پسران کلاس‌ششمی را بیان می‌کند که با شرکت در اردوی پارک آبی متوجه رازی در مورد هم‌کلاسی خود می‌شوند. این اثر برمبنای یکی از حکمت‌های نهج‌البلاغه نوشته شده و قلم جذاب، گیرا و هیجان و ماجراجویی این اثر همراه با تصاویر منحصربه‌فرد، از جمله نقاط قوت کتاب «آواره‌ای در پارک آبی» است. این مجموعه بنا دارد تا در هر جلد سه حکمت از نهج‌البلاغه را که حاوی مفاهیم اخلاقی و مورد نیاز برای زندگی است، در قالب داستانی دلنشین و پرکشش به مخاطبان خود منتقل کند. بخشی از کتاب آواره ای در پارک آبی: به آدم‌های دیگر نگاه می‌کردم که بدوبدو از پله‌های سرسره‌ها بالا می‌رفتند، حتی بچه‌های کوچک‌تر از من؛ پس چرا من نمی‌توانستم؟ چرا تنها آواره‌ی پارک من بودم؟ چرا هیچ‌کس مثل من نبود؟ چرا من مثل بقیه نبودم؟ فقط به‌خاطر یک اتفاق بد در چهارسالگی؟ ولی من هم حق داشتم؛ چون فکر کنم هیچ‌کس از این بچه‌ها، بلایی که در چهارسالگی سر من آمده بود، سرش نیامده بود. ...