کتاب بیچارگان نوشتهٔ فیودور داستایفسکی و ترجمهٔ زهرا امینی است. نشر حوزه مشق این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. بیچارگان رمان روسی کوتاهی در قالب مکاتبه است که در زمستان سال 1845 – 1844 نوشته و بازنویسی شد. بیچارگان اولین رمان فیودور داستایفسکی است که در 20سالگی آن را نوشته است. این رمان او را وارد مجالس روشنفکری و همنشین اشخاص روشنفکر آن دوران کرد؛ به‌طوری‌که زمینه‌های موفقیت او را رقم زد و در سال‌های بعد شهرت زیادی کسب کرد. داستان اینکه منتقدان چگونه رمان یا کتاب بیچارگان از فیودور داستایوفسکی را کشف کردند، یکی از ماجراهای مشهور در تاریخ ادبیات روسیه است. بیچارگان داستان زندگی انسان‌های بدبخت و‌ درمانده‌‌ای‌ است که از فرط بیچارگی به مرگ راضی شده‌اند. این رمان کوتاه در قالب نامه‌نگاری میان 2 نفر نوشته شده است. هر یک از بخش‌های این کتاب را تاریخ نگارش یکی از این نامه‌ها در بر گرفته است. این نامه‌ها را دختری جوان و مرد مسنی از خویشاوندان دخترک نوشته‌اند. این 2 در 2 مجتمع در کنار هم زندگی می‌کنند. آن‌ها ترجیح می‌دهند به‌جای دیدار حضوری، به‌جهت شایعات همسایگان، از طریق مستخدمه‌ای با هم نامه‌نگاری کنند. موضوع داستانْ روایت فقر است.