هدف مولف از این کار، چنانکه خود در مقدمه کتاب گفته و چنانکه از نام کتاب هم پیداست، عبرت‌گیری از این خاطرات است؛ اما به هر حال مولف در این کتاب، خواسته یا ناخواسته، با ضبط دقیق خاطرات شفاهی‌ای که اغلب روی منبرها نقل می‌شود، قدمی مهم در بالا بردن دقت بازگویی مطالب توسط اهل منبر برداشته‌است؛ چرا که اگر مطلبی فقط شفاهی و سینه‌به‌سینه نقل شود و در جایی مکتوب نگردد، از خطر تحریف مصون نیست. دو منبع مهم این خاطرات، یکی آیت‌الله محمدعلی جاودان است که مولف به سبب مصاحبت طولانی با ایشان، خاطرات زیادی از ایشان شنیده‌است و یکی هم کتاب «گنجینه دانشمندان»، تالیف محمد شریف رازی است. در این خاطرات علاوه بر اینکه نکات مهم اخلاقی به چشم می‌خورد، به کرامت‌های برخی علما و نیز به تشرف برخی صالحان به محضر حضرت ولی‌عصر علیه‌السلام هم اشاراتی شده‌است.