نام: اکسید روی (زینک اکساید) نام انگلیسی: ZINC OXIDE سایر نامها: زینک اکساید - سفیداب روی - توتیا فرمول مولکولی: ZnO جرم مولی: 81.408 g/mol شکل ظاهری: White solid چگالی: 5.606 g/cm3 دمای ذوب: ۱۹۷۵ °C (decomposes)[۱] دمای جوش: ۲۳۶۰ °C انحلال پذیری در آب: 0.16 mg/100 mL (30 °C) نوار ممنوعه: 3.3 eV (direct) ضریب شکست (nD): 2.0041 توتیا توتیا در واقع همان اکسید ناخالص فلز روی (زینک اکساید) است که در قدیم از توتیا برای ساختن فلز برنج و درمان بیماری های مرتبط با چشم بهره می گرفتند. در قدیم آن را سنگ سرمه نیز می گفتند و برای آن سه گونه قائل بودند: زرد، کبود و توتیای قلم که توتیای قلم کرمانی بهترین نوع آن بود. واژهٔ توتیا را عربی شده واژه فارسی دوده ها دانسته اند. توتیا امروزه نیز با نام زینک اکساید در پودر بچه، پمادهای پوستی، کرم ضدآفتاب، شامپو ضدشوره و… استفاده می شود. توتیا از اکتشافات ایرانیان بوده و بنابر گزارش مارکوپولو، روش استخراج آن به طریق تقطیر بخار حاصل از ذوب سنگ روی بر میله های فولادی سرد بوده است مصارف دارویی در پزشکی و بهداشت این ترکیب با نام زینک اکساید در پودر بچه، پمادهای پوستی، کرم ضدآفتاب، شامپو ضدشوره و… استفاده می شود. پماد زینک اکساید در درمان ضایعات پوستی مستعد عفونت مانند سوختگی، اگزما، سوختگی پای نوزادان، خراشیدگی و گزش حشرات. ...