شاکله و چارچوب اندیشۀ دانشمندان علوم انسانی، متأثر از مبانی هستی‏شناسی، ارزش‏شناسی، جامعه‏شناسی، انسان‏شناسی و… است. این چارچوب‌ها را «پارادایم» می‏نامند. پارادایم «اثبات‌گرایی»، «تفسیری» و «انتقادی»، نمونه‏ای از پارادایم‌های رایج در تاریخ علم است. شاید بتوان گفت اندیشه‏ورزی اسلامی، نیازمند پارادایمی کارآمد یا همان پارادایم شبکه‌ایِ برگرفته از مبانی اسلامی است. کتاب درسنامۀ پارادایم شبکه‌ای، به نحوی زیبا این پارادایم را تحلیل کرده، و تفاوت آن را با پارادایم‌های سه‌گانه سنجیده است.