اکثر مکتبهای معتبر علمی، پذیرفته اند که انسان ذاتاً به زندگی اجتماعی گرایش دارد و هر اجتماعی، بیگمان نیازمند رهبر است. یکی از را ههای شناخت رهبر و به عبارت دیگر، «امام »، مطالعۀ پیا مهایی است که خداوندگار هستی برای هدایت انسان نازل کرده است. به اعتراف همگان، قرآن «یهدی للتی هی اقوم » و معتبرترین سند برای شناخت معارف و دستورالعملهای زندگانی بشر است. کتاب در سنامۀ امامشناسی قرآنی، با ارائۀ یک دوره جهان بینی با تمرکز بر بحث امامت که محور اصلی و مهم ترین بخش معارف است، راهکار مناسبی برای شناخت پیشوایانی که شایستۀ رهبری جهانی باشند را ارائه کرده است.