ایمان به خدا، مهم‌ترین پیام پیامبران، اصلی‌ترین ویژگی ادیان آسمانی و اثرگذارترین عقیده در روح و روان آدمی و رفتار و کردار اوست. انسان مؤمن به خدا، همواره خود را در برابر آن موجود برتر، مسئول و متعهد می‌بیند و برای به دست آوردن خشنودی خدا و دوری از خشم او، تک تک رفتارهای خود را زیر نظر می‌گيرد. تربیت صحیح دینی، تنها در سایه‌ی تقویت این اعتقاد و تثبیت این ایمانِ انسان‌ساز میسّر می‌گردد.       انسان دور از خدا، هرگز به سر منزل مقصود نخواهد رسید و قلبی که با یاد خدا آرامش نیابد، طعم آسایش حقیقی را نخواهد چشید. ارزش‌های اخلاقی و رفتارهای شایسته، تنها در سرزمین وجود مؤمن دلبسته‌ی به خدا جوانه خواهد زد و به بار خواهد نشست. کسی که خدا را در همه حال، حاضر و ناظر ببیند، با گناه، خود را آلوده نمی‌سازد. کسی که خدا را روزی‌ دهنده‌ی خود می‌بیند، اسیر غم‌ها و دلتنگی‌ها نمی‌گردد و دست نیاز پیش این و آن دراز نمی‌کند. انسان مؤمن به رحمت پروردگار، هرگز در دام ناامیدی نمی‌افتد و اگر همه‌ی درها نیز به روی او بسته شود احساس یاس و ترس نمی‌کند.       بنده‌ی دلبسته به پاداش‌های الهی و لطف خداوند بزرگ، از کمک به بندگان او دریغ نمی‌ورزد و موحّدی که عزّت را تنها از آن خدا می‌داند وبس، برای رسیدن به عزّت، تن به ذلّت نمی‌دهد و برای جلب توجه دیگران، بر سر راه دیگران دام نمی‌گستراند. ...