برشی از کتاب در سوگ آل الله: امام علی(ع) هرشب به منزل یکی از فرزندان می‌رفت. شب نوزدهم ماه مبارک رمضان، برای افطار به خانه دخترش آمد. حضرت آن شب اصلا نخوابید. مدام از حجره بیرون می‌آمد و به آسمان می‌نگریست… قصه روضه اهل بیت، قصه همیشگی ماست. اصلا کام همه ما را با تربت سیدالشهداء برداشته‌اند که دائم الروضه باشیم و قبله دلمان، به سمت اهل بیت باشد. کتاب « در سوگ آل الله» مثل این است که پای پیاده رفته باشیم سمت خانه رسول خدا در مدینه و هنوز یک دل سیر گریه نکرده، کوچه بنی هاشم را نشانمان داده باشند که بوی پرچادر سوخته‌ای از آن می‌آید. کاش روضه همین جا تمام می‌شد اما روضه اهل بیت، روضه مظلومیت شیعه است که در این کتاب 14 بار تکرار شده است. هربار بر سر سفره روضه می‌نشینیم و ذکر نام امامی را دم می‌گیریم، نویسنده روایت روضه را می‌خواند و شعری که مدح است و سوگ. بلندترین فصل کتاب، فصل کربلا است. روضه اینجای کار طولانی است…اشک هم تمامی ندارد. هروقت دلتان خواست کتابی بخوانید که غبار دنیا را از دلتان بگیرد و صفای نام اهل بیت در خانه تان بپیچد سراغ کتاب «درسوگ آل الله» بیایید. در سوگ آل الله عدد