در بخشی از خاطرات همسر شهید آمده است: «حاج حسین ماموریت‌هایش زیاد شده بود و کمتر خانه می‌آمد. کارهای خانه و تربیت حامد و علی برایم سخت بود اما با صدای حاج حسین آرام می‌شدم. وقتی از سختی‌های نبود حاجی در کنارمان برایش می‌گفتم، در جواب می‌گفت: صبوری کن و به زیارت شاه عبدالعظیم و امام‌زاده صالح برو. یادت باشد هر کاری در این دنیا خواستی انجام بدهی حتی یک لیوان آب که به دست فرزندانمان بدهی فقط برای رضای خدا باشد. این کار به تو آرامش می‌دهد و مشکلات برایت آسان می‌شود.»