جوراب باعث بوجود آمدن یک لایه در زیر پا می شود و پا را گرم می کند و از اصطکاک بین پا و کفش جلوگیری می کند. جورابهایی که از پشم یا مواد مصنوعی درست شده اند، می توانند این وظایف را انجام دهند ولی جورابهای نخی این قابلیت را ندارند. جورابهای نخی خیس و از آب اشباع می شوند و به پا می چسبند و پوست پا را نازک می کنند و باعث بروز تاول می شوند. جوراب باید عرق پا را به خود جذب کند. از آنجایی که کفش ها قابلیت تنفس کردن و بیرون دادن بخارو عرق پا را ندارند، تا زمانی که کفش ها را در نیاورید، عرق پا در کف آنها جمع میشود. جورابهایی از جنس الیاف مصنوعی (مثل پولیستر، نایلون و آکریل) سریع تر از جورابهای پشمی خشک می شوند. خیلی از گردشگران دو جفت جوراب روی هم می پوشند. جوراب مجاور پا یک جوراب نازک نخی است که عرق را از پا دورمیکند و به نوعی درجریان کار خشک باقی می ماند. جوراب دوم کلفت و ضخیم تر انتخاب می شود تا بتواند رطوبت عرق پا را از جوراب دیگر جذب کند و تشکیل لایه ای در زیر پا بدهد. بعضی ها هم یک جفت جوراب نیمه کلفت یا کاملاً کلفت از جنس پشم یا مواد مصنوعی را ترجیح می دهند. البته استثناهای زیادی وجود دارند. سعی کنید طوری جوراب بپوشید که بتوانید پاهای خود را در کفش تکان بدهید. جوراب اضافی نباید باعث محدود کردن گردش خون و ایجاد گرما در پا شود. ...