ظرف میناکاری واژه میناسازی در فرهنگ دهخدا : نقاشی و تزیین فلزاتی همانند طلا، نقره و مس بوسیله رنگهای لعابدار مخصوصی که در حرارت بسیار زیاد پخته و ثابت شود. از هنرهای اصیل ایرانی است که قدمتی پنج هزار ساله و ریشه در شهر فرهنگ و هنر، اصفهان دارد. این هنر زیبا حاصل رنگ آمیز¬ی و نقاشی روی صفحات ساده و قلمخورده¬ی فلزات از جمله مس می باشد که طی چند مرحله، رنگ و لعاب آن در کوره پخته و ثابت می شود. این هنر زیبا کاربردهای متفاوتی دارد: در ساخت بشقاب، گلدان، کاسه، جعبه قرآن، قابهای عکس، تابلوهای مینا همچنین درترکیب با هنرهای دیگر مانند طلاکاری، خاتم‌کاری، مینیاتور و جواهرسازی بکار می رود.