تره فارسی سرت معمولی، گیاهی از جنس آلیوم و خانواده سوسنیان است که در ایران به صورت سبزی خوراکی شناخته میشود. این گیاه دو ساله و پایا با برگهای باریک، نواری شکل، نسبتا پهن و ساقهای سفید رنگ است که در داخل خاک یک پیاز کوچک دارد. گلهایش مجتمع و به شکل گلولهای کرهای در انتهای ساقه قرار دارند. بخش مورد استفاده آن برگ و پیاز کوچک است که به صورت خام یا پخته مصرف میشود. تره از نظر طبع در طب سنتی گرم و خشک است و خواص دارویی آن شامل گرمکنندگی، باز کردن انسدادها، ملین بودن، تقویت کننده دستگاه گوارش و پیشابآور بودن میباشد. این سبزی برای درمان یبوست، رفع ناراحتیهای گوارشی، تقویت بدن و افزایش اشتها کاربرد دارد. از تره در آشپزی ایرانی در تهیه غذاهایی مانند کوکو، سبزی پلو، ترشتره، شیرینتره (غذاهای گیلانی)، قورمه سبزی و آش رشته استفاده میشود. برای رشد، تره نیاز به نور کامل خورشید، آب فراوان و خاکی مرطوب، غنی و با زهکشی مناسب دارد و به خشکی حساس است. بهترین زمان کشت آن بهار و پاییز است که هوای خنک را ترجیح میدهد. تره فرنگی (leek) که گاهی با تره معمولی اشتباه گرفته میشود، گیاهی مجزا است که برگهای پهنتر و ساقه بلندتری دارد و طعمی ملایمتر و شیرینتر از پیازچه دارد. خلاصه، تره فارسی سرت معمولی یک سبزی خوراکی و دارویی بومی ایران است که در طب سنتی و آشپزی نقش مهمی دارد و به خاطر طعم ملایم و خواص درمانیاش محبوب است