محبت از نیازهای فطری است؛ یعنی هر انسان به حکم این که انسان است، نیازمند محبت است. زینت عابدان امام سجاد (ع) در زیارت امین الله می‌فرماید: اللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسی... مُحِبَّهً لِصَفْوَهِ اَوْلیائِک مَحْبُوبَهً فی اَرْضِک وَ سَمائِک؛ بارالها!... مرا دوست‌دار اولیاء برگزیده‌ات نما؛ در زمین و آسمان، محبوبم گردان. هر گاه یک انسان معصوم از خدا حاجتی را می‌طلبد، بدون تردید باید دانست آن خواسته از اموری است که در مسیر کمال و رسیدن به هدف آفرینش، مورد نیاز انسان است؛ چرا که معصوم از خدا نیاز کاذب طلب نمی‌کند. با توجه به این نکته باید گفت هم محبت کردن و هم محبت دیدن مورد نیاز انسان است؛ یعنی انسان در مسیر رشد و رسیدن به هدف آفرینش، نیاز دارد کسی را دوست بدارد و در عین حال مورد محبت باشد. این نیازی است که نه تنها یک انسان معمولی که انسان متعالی هم آن را از خداوند درخواست می‌کند. وقتی می‌گوییم محبت یک نیاز فطری است؛ یعنی انسان به گونه‌ای آفریده شده که نیازمند محبت است. محبت برای هر انسانی، در هر جایی، در هر زمانی، در هر سنّی، با هر جنسیتی یک نیاز محسوب می‌شود. خانوادۀ خوب و رشد یافته خانواده‌ای است که همۀ اعضای آن به هم محبت دارند: پدر و مادر به فرزند، فرزند به پدر و مادر، پدر و مادر به یک‌دیگر، فرزندان به یک‌دیگر. اگر شما به فرزند گرسنه‌تان غذای خوب ندهید، او خودش در پی غذا خواهد رفت. ...