مهرماه بود و ماه مهربانی، رشت بود و هوای مطبوع پاییزی. خانه ای بود و پدر و مادر در انتظار یک فرزند. روز بیست و هفتم مهرماه بود. از روزهای آغازین بازگشایی مدارس می گذشت. و در مدارس به روی دانش آموزان باز شد. در پسری که اسمش را بابک گذاشتند. این روز یک اتفاق زیبا در خانه ی آقای نوری افتاد و این اتفاق تولد پسری زیبا بود. خانه پر از شادی شد و انگار بوی بهار در خانه پیچیده بود. خانواده ای که یک مهمان بهشتی داشتند. پدر که از رزمندگان دوران دفاع مقدس بود، آرزو کرد که بابک فرزند صالحی باشد و در مسیر انقلاب قدم بردارد. بابک بزرگ شد و بزرگ شد و همگام با پدر به مسجد رفت و دوستان خوبی هم پیدا کرد چقدر مسجد و دوستانش برایش آرام بخش و پر انرژی بودند.