کتاب «ظرفی که ترک برداشت: جایگاه وسع و ظرفیت وجودی در تربیت» نوشته محسن عباسی ولدی، جلد اول از مجموعه «تفسیر تربیتی» است که با تمرکز بر آیه 286 سوره بقره («لا یکلف الله نفسا الا وسعها») مفهوم ظرفیت و وسع وجودی هر فرد را در فرآیند تربیت بررسی می‌کند. این کتاب بر اهمیت تطبیق روش‌های تربیتی با توانایی‌ها و ظرفیت‌های فردی تأکید دارد و نشان می‌دهد که تربیت مؤثر زمانی شکل می‌گیرد که فشار و توقعات فراتر از وسع فرد نباشد. نویسنده با رویکردی تلفیقی از تفسیر قرآن، مباحث تربیتی و روانشناسی، به والدین، مربیان و علاقه‌مندان کمک می‌کند تا روش‌هایی متناسب با ظرفیت‌های فردی انتخاب کنند و زمینه رشد و تعالی افراد را فراهم آورند. این اثر، با زبانی روان و ساده، برای کسانی که در حوزه تربیت کودکان و نوجوانان فعالیت دارند، مدرسان تربیت دینی، روانشناسان تربیتی و همه علاقه‌مندان به مباحث رشد فردی و تربیت اسلامی، منبعی کاربردی و قابل استفاده است. کتاب «ظرفی که ترک برداشت» نشان می‌دهد که شناخت ظرفیت‌های وجودی و توجه به تفاوت‌های فردی، می‌تواند تربیت را به فرآیندی انعطاف‌پذیر، انسانی و اثربخش تبدیل کند و در نهایت به شکوفایی استعدادها و تحقق زندگی سالم و طیبه کمک کند.