دکتر عباس امانت را شاید بتوان یکی از پرکار‌ترین تاریخ‌نگاران درباره دوره قاجار دانست. دو کتابی که او را در دو دهه آخر قرن بیستم به شهرت رساند در مورد جنبش بابی و ناصرالدین شاه هستند که با عقیده و گرایش دینی او - بهائیت - مرتبط می‌باشند. اما کتاب‌های بعدی‌اش همچون شریعت: قانون اسلام در چارچوب معاصر (2007) و اسلام آخرالزمانی و تشیع ایرانی (2009) نشان دادند که تفکر تاریخی‌اش در سیر طولانی‌مدت تاریخی نیز به کار می‌آید. با تصویر پایان: چشم‌اندازهای آخرالزمان از خاورمیانه باستانی تا آمریکای معاصر (2002) و آیا خاورمیانه وجود دارد: تحول مفهومی در ژئوپولیتیک (2011) او مرزهای ایران را پشت سر گذاشت و به یکی از نویسندگان درباره خاورمیانه معاصر بدل شد.