تا دو قرن پس از حمله‌ی اعراب به ایران و ورود اسلام به این سرزمین تاریخی، صدایی از ایرانیان شنیده نشد؛ انگار که همه‌ی مردمان فارسی‌زبان به خواب فرو رفته بودند یا به اختیار سکوت را برگزیده بودند. این ادعایی‌ست که توسط عبدالحسین زرین کوب (Abdolhossein Zarrinkoob)، یکی از بزرگ‌ترین پژوهشگران ایرانی معاصر، در کتاب دو قرن سکوت (Two Centuries of Silence) مطرح می‌شود. دلایل نام‌گذاری این کتاب به عوامل مختلفی مانند نداشتن حکومت مستقل ایرانی تا دو قرن، تبدیل زبان عربی به زبان رسمی و خاموشی زبان فارسی در آثار و کتاب‌های مختلف و همچنین وحشت حاکم بر جامعه‌ی آن زمان و سکوت ناشی از آن بازمی‌گردد.( بازچاپ از روی نسخه اصلی)