کتاب حاضر در صدد است برای جبران بخشی از این خلأ مطالعاتی، طیفی از آیات قرآنی را که در انتقال به دوره معاصر، زمینه‏‌سازِ تنش‌‏های تفسیری در جهان اسلام شده است، بر مبنای تفاسیر المنار، المیزان و مِن وحی القرآن به‌بحث گذارد. نیز تلاش شده است هم میزان اثرپذیری این تفاسیر از سنت تفسیرنویسی جهان اسلام بازشناخته شود و هم میزان نوآوری آنها در ارائه خوانش‏های توجیه‌‏پذیر، متناسب با اقتضائات دوره مدرن نشان داده شود.