الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه کتابی فقهی جامع و غیراستدلالی اثر شهید ثانی (متوفای 966 ق) است. این کتاب از مهم‌ترین شروح اللمعه الدمشقیه تألیف شهید اول و از کتاب‌های درسی حوزه‌های علمیه در مقطع مقدمات است. حواشی و شروح فراوانی که بر این کتاب نگاشته شده، نشان از جایگاه و اهمیت این اثر فقهی دارد. از زمان نگارش این کتاب، فقها به آن توجه داشته و بزرگانی همچون سید محمد عاملی (متوفای 1009 ق) در مدارک الأحکام، فاضل هندی (متوفای 1137 ق) در کشف اللثام، وحید بهبهانی (متوفای 1206 ق) در مجمع الفائده و البرهان، سید محمد جواد عاملی (متوفای 1226 ق) در مفتاح الکرامه، سید علی طباطبایی (متوفای 1231 ق) در ریاض المسائل، فاضل نراقی (متوفای 1245 ق) در مستند الشیعه و شیخ انصاری (متوفای 1281 ق) در کتاب هایش به آن استناد نموده‌اند. تاریخ تألیف به نقل از نسخه‌ای به خط مؤلف، آغاز نگارش آن در اوائل ربیع الاول 956ق است. مؤلف در پایان جلد اول، تاریخ نگارش را 6 جمادی‌ الثانی 956ق نوشته است و پایان جلد دوم شنبه 21 جمادی‌الاول 957ق در حدود 15 ماه است. جلد اول را در سه ماه و جلد دوم را در یک سال نوشته است. الروضه البهیه حدود هشت سال پیش از شهادت نگاشته شده است. پس از نگارش شرح لمعه، برخی شاگردان وی آن را نزد وی فراگرفته‌اند. او در پایان نسخه‌ای به قرائت ابن صائغ نزد او تصریح می‌کند. ...