این پژوهش چهار فصل دارد. در فصل اول، مفاهیم مرتبط با علم عمران ابن‌خلدون بررسی می‌شود. فصل دوم، نحوة تبیین اجتماعی ابن‌خلدون از خلافت را توضیح مي‌دهد. نظام خلافت، افزون بر تبیین فقهی و کلامی موجود در جهان اسلام نیازمند تبیین جامعه‌شناختی بود که ابن‌خلدون با تکیه بر مبانی کلامي اشعری این کار را انجام می‌دهد؛ فصل سوم، به روش‌شناسی نظریة خلافت ابن‌خلدون مي‌پردازد و طي آن روشن مي‌شود که چگونه مبانی معرفتی ابن‌خلدون و کلام اشعری در نظریة خلافت بروز و ظهور دارد. در فصل چهارم، اندیشة ابن‌خلدون بر مبنای فلسفة صدرایی در سه محور بنایی، مبنایی و اجتماعی ارزیابی و نقادی می‌شود.