با همه فرازوفرودهایی که تاریخ اسلام به خود دیده است، تاریخ‌نگاری‌های محلی ـ اسلامی گوناگون و بی‌شماری درزمینه جغرافیای تاریخی به منصه ظهور رسیده است. تاریخ‌نگاری اسلامی اگرچه با تاریخ‌نگاری‌های محلی از ماهیتی کم و بیش یکسان برخوردار است، اما در شکل و ساختار از هم متفاوت بوده و بی‌گمان تاریخ‌های محلی به لحاظ اهمیتی که دارند درخور توجه جداگانه هستند. تحقیق حاضر در شکل و قالب تاریخ‌نگاری محلی با هدف روشن‌شدن تاریخ اسلام و تشیع در بوشهر سامان یافته و شکل‌گیری اسلام و تشیع در پس‌کرانه‌های شمالی خلیج فارس(بوشهر) را نشان می‌دهد. کتاب پیش‌رو با روش توصیفی ـ تحلیلی و با مراجعه به منابع و مصادر و نیز اطلاعات میدانی نگارنده تهیه شده است و می‌کوشد فرضیه ورود اسلام و تشیع به منطقه را در همان سال‌های نخست ورود اسلام به ‌ایران اثبات‌کند. براین ‌اساس، یکی از دروازه‌های اصلی ورود اسلام به ایران، پس‌‌کرانه‌های شمالی خلیج‌فارس است. پژوهش حاضر افزون‌بر آگاهی‌هایی که به آنها اشاره شد، دانسته‌های درخور توجهی درباره شرایط جغرافیای فرهنگی، سیاسی و تاریخی آن سامان و گسترش تشیع در زمان‌های بعدی ارائه می‌دهد که بیشتر متأثر از حاکمان، والیان و نیز مهاجرت و حضور سادات، امام‌زادگان و علما و دانشمندان در این دیار است.