روان‌شناسي اخلاق شاخه‌اي از روان‌شناسي است كه به بررسي اخلاقي افعال و نيز مباني آن‌ها از منظر روان‌شناختي مي‌پردازد. مثلا مفاهيمي از قبيل حسد، تكبر و ده‌ها موضوع ديگر كه در اخلاق مورد بحث قرار مي‌گيرند، در واقع مفاهيمي روان‌شناختي‌اند كه در روان‌شناسي اخلاق بايد معناي دقيق و محدوده‌شان بررسي شود. هم چنين روان‌شناسي براي تثبيت فضايل اخلاقي و اجتناب از رذايل مي‌تواند راه‌كارهايي ارائه كند. از سوي ديگر، مباحث اخلاق نيازمند پيش‌فرض‌هايي روان‌شناختي است كه بحث از آن‌ها را روان‌شناسي برعهده دارد. روان‌شناسي اخلاق هم در دپارتمان‌هاي روان‌شناسي و هم در دپارتمان‌هاي فلسفه مورد بحث قرار مي‌گيرد و در نتيجه، مباحثش پربارتر و عميق‌تر است. متأسفانه با وجود اين ويژگي انحصاري، كتاب‌هاي فـارسي اين رشته به مباحث رشـد اخلاقي اكتفا كـرده و به مباحثي نظير جبر و اختيار، خودگرايي، اخلاق فضيلت، تربيت اخلاقي از ديدگاه روان‌شـناسي نپرداخته‌اند. اين نقيصه مؤلفان كـتاب را واداشت نـگاهي جـامع‌تر به روان‌شناسي اخلاق بيندازند و در راه توسعه مباحث اين رشته پيشقدم شوند.