قرآن به تاريخ، متون مقدس، شخصيت‌ها، باورها و اعمال دو دين يهوديت و مسيحيت نسبتاً به‌تفصيل پرداخته و برخی از اديان، مانند صابئين، را به‌اختصار مطرح كرده و به برخي اديان، مانند مجوس، صرفاً اشاره كرده است. همچنين، در قرآن به برخي از باورها و اعمال مشركان حجاز اشاره شده است. اين كتاب در پی پاسخ به پرسش‌های زير است؛ قرآن درباره اديان ديگر و پيروان آنها چه موضعی دارد؟ چرا قرآن از ميان اديان موجود در زمان ظهور اسلام فقط به اين اديان پرداخته و چرا همه پيامبرانی كه به آنها پرداخته است در خاورميانه و غرب آسيا می‌زيسته‌اند؟ آيا خداوند براي مردم ديگر نقاط دنيا پيامبرانی نفرستاده است؟ آيا قرآن منطق و هدف خاصی را در مطرح‌كردن مباحث مربوط به اديان ديگر دنبال كرده است؟ قرآن درباره حقانيت و نجات‌بخشی ديگر اديان چه موضعي دارد؟ مسلمانان چه نوع رابطه‌ای با غيرمسلمانان در پيش بگيرند؟ قرآن اين متون مقدس را چگونه مطرح كرده و چگونه درباره آنها داوری كرده است؟ «اهل كتاب» در قرآن چه معنا و مفهومی دارد؟