کتاب بانوی اعتدال بهاران عنوان دفتر شعری از امیرحسین مدرس است که در این دفتر، گزیده‌ای از غزل‌ها، ترانه‌ها، دوبیتی‌ها و اشعار نیمایی خود را گردآوری کرده. کتاب بانوی اعتدال بهاران از آن دست آثاری است که واژه به واژه دست مخاطبش را می‌گیرد تا عواطف رنگارنگ شاعر را به او نشان دهد که با موسیقی بر سطور کاغذ، رقصان شده‌اند. امیرحسین مدرس در غزل‌های این مجموعه، سراغ لطیف‌ترین عواطفش رفته و کوشیده تا شکوائیه یا ذوق کشف یا هیجان دوست داشتن را در کالبد واژگان بگنجاند. اگرچه شعر نیمایی راهی است که در سال‌های اخیر پس از در گذشتن بزرگان شعر نو معاصر، دیگر چندان با اقبال عمومی میان شاعران روبه‌رو نبوده، شاعر این مجموعه در آن وادی نیز قلم فرسوده و نتیجه‌ی تلاشش را در این دفتر آورده است.