کاهش پایدار فقر، در طول قرن های متمادی، جزو دغدغه های مهم بسیاری از نظریه پردازان بوده است . خانم ‍ژاکلین نوگراتز نویسنده امریکایی کتاب ژاکت آبی سعی کرده با توجه به تجربیات خود و سودای تغییر دنیا به این رویا جامه عمل بپوشاند . ژاکلین شغل خود در بانک منهتن را رها میکند و به آفریقا مهاجرت میکند، مهاجرتی امیدوارانه برای اجرای پروژه های فقرزدایی خلاقانه و داری آثار پایدار در این قاره . ژاکلین توگراتز 25 سال در کشور های مختلف افریقایی زندگی خود را ادامه میدهد و با دانش خود که مدرک آموزش بانکداری بین المللی و کارشناسی اقتصاد و روابط بین الملل از دانشگاه ویرجینیا را داشته، اقدام به تاسیس صندوق آکیومن، می کند این صندوق با هدف اعطای وام به افراد دارای درآمد کمتر از 4 دلار در روز تاسیس میشود که با سیاست سرمایه گذاری خطر پذیر و سرمایه گذاری بلند مدت و صبورانه همراه است . این کتاب با داستان ژاکت آبی ژاکلین شروع میشود که در دوران کودکی به تن میکرده و بعد از 11 سال هنگامی که سفری به آفریقا دارد این ژاکت را تن پسری در آن سوی مرزها میبیند و شگفت زده میشود . ژاکلین با دیدن ژاکت خود که نام وی روی آن نوشته شده بود به ارتباط تنگاتنگ انسان ها و تاثیراتی که میتوانند روی یکدیگر به صورت خواسته و ناخواسته بگذارند پی می برد و این مبنای تحول عمیق در افکار او میشود ...